Alcázar de Segovia wznosi się na wąskim skalistym cyplu u zachodniego krańca starego miasta Segowii, nad zbiegiem dolin Eresmy i Clamores – położenie tak dramatyczne, że zamek często określa się mianem dziobu wielkiego kamiennego okrętu. Po raz pierwszy udokumentowany w 1120 roku, kilkadziesiąt lat po chrześcijańskim podboju miasta, został wzniesiony na rzymskich fundamentach i rozrósł się do jednej z ulubionych rezydencji królów i królowych Kastylii, a jego sylwetka z łupkowych wieżyczek nabierała kształtów przez stulecia królewskich rozbudów.
Tu zapisała się historia. 13 grudnia 1474 roku, gdy wieść o śmierci króla Henryka IV dotarła do Segowii, Izabela schroniła się w murach Alcázar de Segovia i została ogłoszona królową Kastylii – akt, który zapoczątkował zjednoczenie Hiszpanii, a w ciągu dwóch dekad – wyprawy Kolumba. W 1764 roku zamek rozpoczął nowy rozdział jako Królewska Szkoła Artylerii, jedna z czołowych akademii wojskowych Europy; po pożarze w 1862 roku, który zniszczył wiele wspaniałych stropów, wnętrza zostały starannie odrestaurowane, a dziś zamek mieści muzeum i Główne Archiwum Wojskowe.
Jeśli sylwetka wydaje się znajoma, jest ku temu powód: profil zamku zainspirował zamek Złej Królowej w disnejowskiej Królewnie Śnieżce i siedmiu krasnoludkach (1937) i regularnie wymienia się go wśród europejskich zamków stojących za późniejszymi bajkowymi zamkami Disneya. Zwiedzanie obejmuje sale reprezentacyjne – Salę Galery z odwróconym stropem w kształcie kadłuba, Salę Tronową, apartamenty królewskie – muzeum uzbrojenia, a na bilecie Complete – 152-stopniowe spiralne wejście na wieżę Juana II, skąd roztacza się panorama na katedrę w Segowii, stare miasto przetykane akweduktem i płaskowyż kastylijski.
